Dijital sokağa dikkat 

 

 

​Geçen hafta dijital medyanın artık sokaklardan daha tekinsiz bir hale geldiğinden bahsetmiştim.

 

 Peki, bu devasa labirentte çocuklarımızı sadece korkarak koruyabilir miyiz?

 

 Elbette hayır.

 

 Korku duvarlar örer, oysa bizim ihtiyacımız olan şey çocuklarla aramızda güven köprüleri kurmaktır.

 

 

​Bu hafta, çocuklarımızı dijital dünyada "yalnız" bırakmamak için atabileceğimiz somut adımlara ve dikkat etmemiz gereken sinyallerden bahsetmek istiyorum.

​

 

​Çocuğunuzun dijital dünyada bir sorun yaşadığını anlamak için her zaman ekranına bakmanız gerekmez;

 davranışları size her şeyi anlatır.

 Şu belirtilere dikkat etmemiz gerekir.

 

​Ani Duygusal Değişimler:

 

 Ekran başından kalktığında aşırı öfkeli, mutsuz ya da dalgınsa.

 

 

​ Siz odaya girdiğinizde ekranı hızla kapatıyor veya telefonu saklıyorsa.

 

 

​Uyku ve İştah Bozukluğu

 

 Gece geç saatlere kadar çevrimiçi kalıyor, sabahları bitkin uyanıyorsa

 

​ Arkadaşlarıyla dışarı çıkmak yerine sadece dijital ortamda vakit geçirmeyi tercih ediyorsa.

 

.Yasaklamak Değil, "Birlikte" Vakit Geçirmek

​Çocuğunuza "Bırak o telefonu!" demek yerine,

 

 "Neler izliyorsun, bana da öğretir misin?" demeyi deneyin. 

 

Onun dünyasına misafir olduğunuzda, hem aranızdaki güven artar hem de maruz kaldığı içerikleri doğal bir akış içinde denetleme şansınız olur.

​kızdığınız zaman sizden uzaklaşır tam tersine ufak tefek ortak oyunlar oynayın 

Ve çocuğunuza sarılın gerçek dünyada güvenmesi gereken bir ailesi olduğunu sürekli davranışlarınla hatırlatın

 

 

 

​Çocuklara internete yüklenen bir fotoğrafın veya yazılan bir yorumun asla tamamen silinmediğini anlatmalıyız.

 

 "Dijital Ayak İzi" kavramını onlara bir oyun gibi değil, bir sorumluluk gibi öğretin.

 

 "Gerçek hayatta tanımadığın birine söylemeyeceğin hiçbir şeyi dijitalde söyleme" kuralı en temel rehber olmalıdır.

 

 

 

​

​Ev içinde "ekransız bölgeler" veya "ekransız saatler" belirleyin.

 

​Akşam Yemeği Telefonların masaya gelmediği bir kutsal zaman dilimi olsun.

 

 

​Yatak Odası Telefonların kapı dışında bırakıldığı bir dinlenme alanı yaratın.

 

​Model Olun Siz elinizden telefonu düşürmezken çocuğunuzun kitabı seçmesini beklemek gerçekçi değildir.

 

 

​iletişime açık olduğunuzu bilmesini Sağlayın 

 "Hata Yapsan da Yanındayım"

​Çocuğunuz dijitalde bir hata yaptığında (uygunsuz bir şeye tıkladığında veya biri tarafından rahatsız edildiğinde) size gelmekten korkmamalı.

 

 "Eğer bana anlatırsan telefonunu elinden almam, birlikte çözüm buluruz" garantisini ona verin.

 

 Korku, gizliliği; gizlilik ise tehlikeyi besler.

​Sonuç Olarak;

Teknoloji bir araçtır; ne tamamen dost ne de tamamen düşmandır. Onu güvenli kılan şey, kullanıcısının bilincidir.

 

 Çocuklarımıza yüzmeyi öğretmeden onları okyanusa bırakmadığımız gibi, dijital okuryazarlığı öğretmeden de ekranların başına bırakmamalıyız.

 

 

​Unutmayın, en iyi filtre programı bile bir babanın ilgisi veya bir annenin şefkatli takibi kadar güçlü değildir.